....................
....................
ปลดปล่อยยยยยชีวิต
ที่เครียดมาแล้ว1อาทิตย์กับการสอบ
ก้อจางหายไปเรื่อยๆ
ดีใจเป็นบ้าเร้ยยยที่มีเพื่อนที่น่ารัก รักเพื่อนโว๊ย
วันนี้ว่างๆ มาอัพไดกานดีก่า
สอบเนี่ยนะ ยากเป็นบ้าเร้ยยยเรา
อยากจารู้จริงว่าเกรดจาออกมายังไง
แต่เอาน่า
เข้าข้างตัวเองดีก่า
สอบผ่าน สอบผ่าน เกรดดีมาก เกรดดีมาก อิๆ ให้กำลังจายยยตัวเองหน่อย จาได้ม่ายยคิดไรมากกับเรื่องเรียน
เอาเปงว่า อ่านกานเร้ยยยน๊า
ชีวืตช่างแสนเศร้า
จามัรัยดีมั่งเนี่ย
วันๆ
อ่านจิ
สำหรับคนที่ชอบเก็บตัว เก็บใจ ฝืนยิ้มทั้งที่ไม่อยากจายิ้ม.
ฉันไม่ได้ยิ้ม... เพราะอยากยิ้ม
ฉันไม่ได้หัวเราะ... เพราะขำในความงี่เง่าของใครบางคน
ฉันไม่รู้สึกมีความสุข... เมื่อต้องบอกคนอื่นว่าฉันมีความสุขดี
ฉันไม่ได้พูดความจริง... เมื่อต้องบอกใครต่อใครว่าฉันไม่เป็นไร...
ชีวิตที่มีเพียงครั้งเดียว...
ทำไมเราถึงใช้มันตามใจเราไม่ได้...
การได้ใช้ชีวิตตามที่เราอยากใช้ ถูกขอบเขตของคำว่า สังคม จำกัดเอาไว้
ทำไมคนเราทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้
ทำไมถึงต้องใส่สูทไปทำงาน ทำไมถึงต้องใส่ยูนิฟอร์มไปร.ร.?????
ทุกอย่างที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้... มีเพียงแค่ความหลอกลวง
ทุกสิ่งที่ดีๆ ที่ใครคนหนึ่งแสดงออกมา... เป็นภาพลวงตา
เกลียดทุกอย่าง... เกลียดตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้
ทำไมฉันจะต้องยิ้ม แล้วบอกกับคนอื่นว่าฉันมีความสุข
ทั้งๆ ที่ข้างในกำลังร้องไห้
ทำไมฉันต้องหัวเราะงี่เง่าๆแบบนั้น
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากหัวเราะเลย
ทำไมฉันถึงต้องทนอยู่...
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากจะอยู่...
มันเป็นเพราะผู้คนต่างก็ต้องใส่หน้ากากเข้าหากันใช่มั้ย?????
ฉันเกลียดตัวเองที่ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุข
เกลียดที่ยิ้มออกมาได้ ทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกดี
เกลียดสีหน้าเสแสร้งที่ต้องคอยปั้นให้คนอื่นเห็น
เกลียดเสียงหัวเราะงี่เง่าที่ต้องมีทุกครั้งเพื่อให้ใครๆสบายใจ
เกลียดผู้คนบนโลกนี้ ที่มีแต่ความ หลวกลวง
เกลียด!!!!
Just Believe in yourself...
Because Everything is Fake....
เปงรัยมากมาย
ชีวิตผู้หญิงอย่างเราๆ
-P.S.-
-โอ๊ะโอ***
***ขอบคุนจร้า-
-ขอบคุนอาจารย์***
***ขอบคุนทวด-
-ขอบคุนย่า***
***ขอบคุนเพื่อนๆ
-ขอบคุนยัยแน๋นแน๋น***
***ขอบคุนทุกคน-
-ขอบคุนจริง***
คิดถึงเทออีกแร้ววว ทำมั่ยมานลืมยากลืมเย็นอย่างนี้เนี่ย ไอ้ผู้ชายบ้าบอ
........................................
ปลดปล่อยยยยยชีวิต
ที่เครียดมาแล้ว1อาทิตย์กับการสอบ
ก้อจางหายไปเรื่อยๆ
ดีใจเป็นบ้าเร้ยยยที่มีเพื่อนที่น่ารัก รักเพื่อนโว๊ย
วันนี้ว่างๆ มาอัพไดกานดีก่า
สอบเนี่ยนะ ยากเป็นบ้าเร้ยยยเรา
อยากจารู้จริงว่าเกรดจาออกมายังไง
แต่เอาน่า
เข้าข้างตัวเองดีก่า
สอบผ่าน สอบผ่าน เกรดดีมาก เกรดดีมาก อิๆ ให้กำลังจายยยตัวเองหน่อย จาได้ม่ายยคิดไรมากกับเรื่องเรียน
เอาเปงว่า อ่านกานเร้ยยยน๊า
ชีวืตช่างแสนเศร้า
จามัรัยดีมั่งเนี่ย
วันๆ
อ่านจิ
สำหรับคนที่ชอบเก็บตัว เก็บใจ ฝืนยิ้มทั้งที่ไม่อยากจายิ้ม.
ฉันไม่ได้ยิ้ม... เพราะอยากยิ้ม
ฉันไม่ได้หัวเราะ... เพราะขำในความงี่เง่าของใครบางคน
ฉันไม่รู้สึกมีความสุข... เมื่อต้องบอกคนอื่นว่าฉันมีความสุขดี
ฉันไม่ได้พูดความจริง... เมื่อต้องบอกใครต่อใครว่าฉันไม่เป็นไร...
ชีวิตที่มีเพียงครั้งเดียว...
ทำไมเราถึงใช้มันตามใจเราไม่ได้...
การได้ใช้ชีวิตตามที่เราอยากใช้ ถูกขอบเขตของคำว่า สังคม จำกัดเอาไว้
ทำไมคนเราทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้
ทำไมถึงต้องใส่สูทไปทำงาน ทำไมถึงต้องใส่ยูนิฟอร์มไปร.ร.?????
ทุกอย่างที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้... มีเพียงแค่ความหลอกลวง
ทุกสิ่งที่ดีๆ ที่ใครคนหนึ่งแสดงออกมา... เป็นภาพลวงตา
เกลียดทุกอย่าง... เกลียดตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้
ทำไมฉันจะต้องยิ้ม แล้วบอกกับคนอื่นว่าฉันมีความสุข
ทั้งๆ ที่ข้างในกำลังร้องไห้
ทำไมฉันต้องหัวเราะงี่เง่าๆแบบนั้น
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากหัวเราะเลย
ทำไมฉันถึงต้องทนอยู่...
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากจะอยู่...
มันเป็นเพราะผู้คนต่างก็ต้องใส่หน้ากากเข้าหากันใช่มั้ย?????
ฉันเกลียดตัวเองที่ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุข
เกลียดที่ยิ้มออกมาได้ ทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกดี
เกลียดสีหน้าเสแสร้งที่ต้องคอยปั้นให้คนอื่นเห็น
เกลียดเสียงหัวเราะงี่เง่าที่ต้องมีทุกครั้งเพื่อให้ใครๆสบายใจ
เกลียดผู้คนบนโลกนี้ ที่มีแต่ความ หลวกลวง
เกลียด!!!!
Just Believe in yourself...
Because Everything is Fake....
เปงรัยมากมาย
ชีวิตผู้หญิงอย่างเราๆ
-P.S.-
-โอ๊ะโอ***
***ขอบคุนจร้า-
-ขอบคุนอาจารย์***
***ขอบคุนทวด-
-ขอบคุนย่า***
***ขอบคุนเพื่อนๆ
-ขอบคุนยัยแน๋นแน๋น***
***ขอบคุนทุกคน-
-ขอบคุนจริง***
คิดถึงเทออีกแร้ววว ทำมั่ยมานลืมยากลืมเย็นอย่างนี้เนี่ย ไอ้ผู้ชายบ้าบอ
ขอโทษที่เป็นได้แค่นี้ ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะชีวิต
ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ
ไม่อยากที่จะต้องเลิกรากันเลย
ความจริงเรื่องมันก้อนานมาแล้ว
เราเองที่ผิดที่ไม่สามารถลบความรู้สึกนั้นไปจากความทรงจำได้
เพราะความทรงจำไม่ใช่ดินสอที่จะใช้ยางลบ ลบ ได้ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ต้องใช้หัวใจลบ
อดีตที่นานจนบางคนลืมไปแล้วซินะ
ความรักที่ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดมาได้ และก่อมาเป็นความผูกพัน
ก้อแค่เป็นผู้หญิงที่เอาแต่ใจตลอดเวลา เทอคงไม่ชอบแน่
แต่ถ้า......
ขอโทษมันก้อคงสายไปเพราะเทอก้อคงบอกว่าไม่ได้โกรธอะไร เพราะแค่เป็นไปไม่ได้
เพราะเทอมีคนใหม่ใช่ไหม
เทอบอกว่ารู้ทุกอย่างเหรอ ก้ออาจจะใช่นะ
เทอเหมือนผู้ชายเหรอ นี่คือคำถามที่จะถามเทอไง Ba
พอดีกว่า ไหนๆเทอก้อคนเคยรัก เค้าเข้าใจกับคำว่า ไม่รู้จักกันอีกต่อไป
เพราะแค่จะพูด คุยกับเค้า เทอยังไม่อยากจะทำ
ปัจจุบันที่กำลังและจะต้องลืม
ก้อยังเหมือนเดิมทุกอย่างยังเหทือนเดิมให้เวลาเป็นเครื่องเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปเอง
***ก้อเพิ่งได้รู้ ถึงความเจ็บปวด***
***ที่ในวันนี้ไม่มีเทออยู่ ปวดร้าวแค่ไหน***
***ถ้าในวันนั้น ฉันเพียงเข้าใจ***
***ว่าเทอรักฉันมากแค่ไหน***
***ใจฉันคงไม่เจ็บอย่างนี้***
อยากจะขอให้เทอกลับมาเหมือนเก่า
แค่อยากมีเราอย่างเดิม แต่มันคงสายเกินไป
ขอให้เทอกลับมา มันคงสายเกินไป
จบล่ะนายบ้าบอ
ชีวิตในรั้วโรงเรียนที่เกาะแน่นไปด้วยรั้วรอบด้าน
สัปดาห์ที่ตัวเองเหมือนคนบ้า
โวยวาย โหวงเหวก อยู่คนเดียว
ทำให้เพื่อนรูปข้างรำคาน
ขอโทษนะโว๊ยที่โมโหร้ายตลอดเลย
เค้าก้อไม่รู้ว่ะว่าเป็นไร
งง ตัวเอง
+ขอโทษนะออม
ขอโทษนะพลอย+
+ขอโทษนะเมย์
ขอโทษนะมาย+
+ขอโทษนะปุ่น
ขอโทษนะแก้ว+
+ขอโทษนะแพรว
+ขอโทษนะ4/9+
ขอโทษทุกคนที่ทำตัวน่ารำคานขนาดนี้ ขอโทษนะที่เอาแต่ใจ
รักบีมากมาย รักกิ่งเพื่อนกาน
ขอบใจนะบีบ้าที่ทำไดให้อ่ะ ใจนะ ให้อ่ะใจ อิๆ
ถึงชาวstorythai.com ถึงเพื่อนที่ใกล้สอบแร้วววน๊า
ไงก้ออ่านหนังสือให้มากๆนะ(ควรบอกตัวเองดีก่า อิๆ)
ตั้งใจนะ เป็นกำลังใจให้อ่ะ
สู้ๆ
P.S.
love ทุกคนเพราะทุกคนเป็นเพื่อนเรา
จดจำคำว่าเพื่อนตลอดมาและจาตลอดไป
ถึงมึง
ใ น ที่ สุ ด คำ ว่ า เ พื่ อ น ก้ อ ไ ม่ จ า ง ห า ย
กุ รั ก มึ ง ว่ ะ ไอ้ เ ม ต ไ อ้ บู
ตอนนี้ขอดองไดก่อนน๊า
ขอสอบก่อนจ้า
........................................
ปลดปล่อยยยยยชีวิต
ที่เครียดมาแล้ว1อาทิตย์กับการสอบ
ก้อจางหายไปเรื่อยๆ
ดีใจเป็นบ้าเร้ยยยที่มีเพื่อนที่น่ารัก รักเพื่อนโว๊ย
วันนี้ว่างๆ มาอัพไดกานดีก่า
สอบเนี่ยนะ ยากเป็นบ้าเร้ยยยเรา
อยากจารู้จริงว่าเกรดจาออกมายังไง
แต่เอาน่า
เข้าข้างตัวเองดีก่า
สอบผ่าน สอบผ่าน เกรดดีมาก เกรดดีมาก อิๆ ให้กำลังจายยยตัวเองหน่อย จาได้ม่ายยคิดไรมากกับเรื่องเรียน
เอาเปงว่า อ่านกานเร้ยยยน๊า
ชีวืตช่างแสนเศร้า
จามัรัยดีมั่งเนี่ย
วันๆ
อ่านจิ
สำหรับคนที่ชอบเก็บตัว เก็บใจ ฝืนยิ้มทั้งที่ไม่อยากจายิ้ม.
ฉันไม่ได้ยิ้ม... เพราะอยากยิ้ม
ฉันไม่ได้หัวเราะ... เพราะขำในความงี่เง่าของใครบางคน
ฉันไม่รู้สึกมีความสุข... เมื่อต้องบอกคนอื่นว่าฉันมีความสุขดี
ฉันไม่ได้พูดความจริง... เมื่อต้องบอกใครต่อใครว่าฉันไม่เป็นไร...
ชีวิตที่มีเพียงครั้งเดียว...
ทำไมเราถึงใช้มันตามใจเราไม่ได้...
การได้ใช้ชีวิตตามที่เราอยากใช้ ถูกขอบเขตของคำว่า สังคม จำกัดเอาไว้
ทำไมคนเราทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้
ทำไมถึงต้องใส่สูทไปทำงาน ทำไมถึงต้องใส่ยูนิฟอร์มไปร.ร.?????
ทุกอย่างที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้... มีเพียงแค่ความหลอกลวง
ทุกสิ่งที่ดีๆ ที่ใครคนหนึ่งแสดงออกมา... เป็นภาพลวงตา
เกลียดทุกอย่าง... เกลียดตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้
ทำไมฉันจะต้องยิ้ม แล้วบอกกับคนอื่นว่าฉันมีความสุข
ทั้งๆ ที่ข้างในกำลังร้องไห้
ทำไมฉันต้องหัวเราะงี่เง่าๆแบบนั้น
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากหัวเราะเลย
ทำไมฉันถึงต้องทนอยู่...
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากจะอยู่...
มันเป็นเพราะผู้คนต่างก็ต้องใส่หน้ากากเข้าหากันใช่มั้ย?????
ฉันเกลียดตัวเองที่ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุข
เกลียดที่ยิ้มออกมาได้ ทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกดี
เกลียดสีหน้าเสแสร้งที่ต้องคอยปั้นให้คนอื่นเห็น
เกลียดเสียงหัวเราะงี่เง่าที่ต้องมีทุกครั้งเพื่อให้ใครๆสบายใจ
เกลียดผู้คนบนโลกนี้ ที่มีแต่ความ หลวกลวง
เกลียด!!!!
Just Believe in yourself...
Because Everything is Fake....
เปงรัยมากมาย
ชีวิตผู้หญิงอย่างเราๆ
-P.S.-
-โอ๊ะโอ***
***ขอบคุนจร้า-
-ขอบคุนอาจารย์***
***ขอบคุนทวด-
-ขอบคุนย่า***
***ขอบคุนเพื่อนๆ
-ขอบคุนยัยแน๋นแน๋น***
***ขอบคุนทุกคน-
-ขอบคุนจริง***
คิดถึงเทออีกแร้ววว ทำมั่ยมานลืมยากลืมเย็นอย่างนี้เนี่ย ไอ้ผู้ชายบ้าบอ
ขอโทษที่เป็นได้แค่นี้ ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะชีวิต
ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ
ไม่อยากที่จะต้องเลิกรากันเลย
ความจริงเรื่องมันก้อนานมาแล้ว
เราเองที่ผิดที่ไม่สามารถลบความรู้สึกนั้นไปจากความทรงจำได้
เพราะความทรงจำไม่ใช่ดินสอที่จะใช้ยางลบ ลบ ได้ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ต้องใช้หัวใจลบ
อดีตที่นานจนบางคนลืมไปแล้วซินะ
ความรักที่ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดมาได้ และก่อมาเป็นความผูกพัน
ก้อแค่เป็นผู้หญิงที่เอาแต่ใจตลอดเวลา เทอคงไม่ชอบแน่
แต่ถ้า......
ขอโทษมันก้อคงสายไปเพราะเทอก้อคงบอกว่าไม่ได้โกรธอะไร เพราะแค่เป็นไปไม่ได้
เพราะเทอมีคนใหม่ใช่ไหม
เทอบอกว่ารู้ทุกอย่างเหรอ ก้ออาจจะใช่นะ
เทอเหมือนผู้ชายเหรอ นี่คือคำถามที่จะถามเทอไง Ba
พอดีกว่า ไหนๆเทอก้อคนเคยรัก เค้าเข้าใจกับคำว่า ไม่รู้จักกันอีกต่อไป
เพราะแค่จะพูด คุยกับเค้า เทอยังไม่อยากจะทำ
ปัจจุบันที่กำลังและจะต้องลืม
ก้อยังเหมือนเดิมทุกอย่างยังเหทือนเดิมให้เวลาเป็นเครื่องเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปเอง
***ก้อเพิ่งได้รู้ ถึงความเจ็บปวด***
***ที่ในวันนี้ไม่มีเทออยู่ ปวดร้าวแค่ไหน***
***ถ้าในวันนั้น ฉันเพียงเข้าใจ***
***ว่าเทอรักฉันมากแค่ไหน***
***ใจฉันคงไม่เจ็บอย่างนี้***
อยากจะขอให้เทอกลับมาเหมือนเก่า
แค่อยากมีเราอย่างเดิม แต่มันคงสายเกินไป
ขอให้เทอกลับมา มันคงสายเกินไป
จบล่ะนายบ้าบอ
ชีวิตในรั้วโรงเรียนที่เกาะแน่นไปด้วยรั้วรอบด้าน
สัปดาห์ที่ตัวเองเหมือนคนบ้า
โวยวาย โหวงเหวก อยู่คนเดียว
ทำให้เพื่อนรูปข้างรำคาน
ขอโทษนะโว๊ยที่โมโหร้ายตลอดเลย
เค้าก้อไม่รู้ว่ะว่าเป็นไร
งง ตัวเอง
+ขอโทษนะออม
ขอโทษนะพลอย+
+ขอโทษนะเมย์
ขอโทษนะมาย+
+ขอโทษนะปุ่น
ขอโทษนะแก้ว+
+ขอโทษนะแพรว
+ขอโทษนะ4/9+
ขอโทษทุกคนที่ทำตัวน่ารำคานขนาดนี้ ขอโทษนะที่เอาแต่ใจ
รักบีมากมาย รักกิ่งเพื่อนกาน
ขอบใจนะบีบ้าที่ทำไดให้อ่ะ ใจนะ ให้อ่ะใจ อิๆ
ถึงชาวstorythai.com ถึงเพื่อนที่ใกล้สอบแร้วววน๊า
ไงก้ออ่านหนังสือให้มากๆนะ(ควรบอกตัวเองดีก่า อิๆ)
ตั้งใจนะ เป็นกำลังใจให้อ่ะ
สู้ๆ
P.S.
love ทุกคนเพราะทุกคนเป็นเพื่อนเรา
จดจำคำว่าเพื่อนตลอดมาและจาตลอดไป
ถึงมึง
ใ น ที่ สุ ด คำ ว่ า เ พื่ อ น ก้ อ ไ ม่ จ า ง ห า ย
กุ รั ก มึ ง ว่ ะ ไอ้ เ ม ต ไ อ้ บู
ตอนนี้ขอดองไดก่อนน๊า
ขอสอบก่อนจ้า
........................................
ปลดปล่อยยยยยชีวิต
ที่เครียดมาแล้ว1อาทิตย์กับการสอบ
ก้อจางหายไปเรื่อยๆ
ดีใจเป็นบ้าเร้ยยยที่มีเพื่อนที่น่ารัก รักเพื่อนโว๊ย
วันนี้ว่างๆ มาอัพไดกานดีก่า
สอบเนี่ยนะ ยากเป็นบ้าเร้ยยยเรา
อยากจารู้จริงว่าเกรดจาออกมายังไง
แต่เอาน่า
เข้าข้างตัวเองดีก่า
สอบผ่าน สอบผ่าน เกรดดีมาก เกรดดีมาก อิๆ ให้กำลังจายยยตัวเองหน่อย จาได้ม่ายยคิดไรมากกับเรื่องเรียน
เอาเปงว่า อ่านกานเร้ยยยน๊า
ชีวืตช่างแสนเศร้า
จามัรัยดีมั่งเนี่ย
วันๆ
อ่านจิ
สำหรับคนที่ชอบเก็บตัว เก็บใจ ฝืนยิ้มทั้งที่ไม่อยากจายิ้ม.
ฉันไม่ได้ยิ้ม... เพราะอยากยิ้ม
ฉันไม่ได้หัวเราะ... เพราะขำในความงี่เง่าของใครบางคน
ฉันไม่รู้สึกมีความสุข... เมื่อต้องบอกคนอื่นว่าฉันมีความสุขดี
ฉันไม่ได้พูดความจริง... เมื่อต้องบอกใครต่อใครว่าฉันไม่เป็นไร...
ชีวิตที่มีเพียงครั้งเดียว...
ทำไมเราถึงใช้มันตามใจเราไม่ได้...
การได้ใช้ชีวิตตามที่เราอยากใช้ ถูกขอบเขตของคำว่า สังคม จำกัดเอาไว้
ทำไมคนเราทำอะไรตามใจตัวเองไม่ได้
ทำไมถึงต้องใส่สูทไปทำงาน ทำไมถึงต้องใส่ยูนิฟอร์มไปร.ร.?????
ทุกอย่างที่กำลังเผชิญอยู่ตอนนี้... มีเพียงแค่ความหลอกลวง
ทุกสิ่งที่ดีๆ ที่ใครคนหนึ่งแสดงออกมา... เป็นภาพลวงตา
เกลียดทุกอย่าง... เกลียดตัวเองที่ไม่สามารถทำอะไรตามใจตัวเองได้
ทำไมฉันจะต้องยิ้ม แล้วบอกกับคนอื่นว่าฉันมีความสุข
ทั้งๆ ที่ข้างในกำลังร้องไห้
ทำไมฉันต้องหัวเราะงี่เง่าๆแบบนั้น
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากหัวเราะเลย
ทำไมฉันถึงต้องทนอยู่...
ทั้งๆที่ฉันไม่ได้อยากจะอยู่...
มันเป็นเพราะผู้คนต่างก็ต้องใส่หน้ากากเข้าหากันใช่มั้ย?????
ฉันเกลียดตัวเองที่ต้องแสร้งทำเป็นมีความสุข
เกลียดที่ยิ้มออกมาได้ ทั้งๆที่ไม่ได้รู้สึกดี
เกลียดสีหน้าเสแสร้งที่ต้องคอยปั้นให้คนอื่นเห็น
เกลียดเสียงหัวเราะงี่เง่าที่ต้องมีทุกครั้งเพื่อให้ใครๆสบายใจ
เกลียดผู้คนบนโลกนี้ ที่มีแต่ความ หลวกลวง
เกลียด!!!!
Just Believe in yourself...
Because Everything is Fake....
เปงรัยมากมาย
ชีวิตผู้หญิงอย่างเราๆ
-P.S.-
-โอ๊ะโอ***
***ขอบคุนจร้า-
-ขอบคุนอาจารย์***
***ขอบคุนทวด-
-ขอบคุนย่า***
***ขอบคุนเพื่อนๆ
-ขอบคุนยัยแน๋นแน๋น***
***ขอบคุนทุกคน-
-ขอบคุนจริง***
คิดถึงเทออีกแร้ววว ทำมั่ยมานลืมยากลืมเย็นอย่างนี้เนี่ย ไอ้ผู้ชายบ้าบอ
ขอโทษที่เป็นได้แค่นี้ ดีไปกว่านี้ไม่ได้แล้วล่ะชีวิต
ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยนะ
ไม่อยากที่จะต้องเลิกรากันเลย
ความจริงเรื่องมันก้อนานมาแล้ว
เราเองที่ผิดที่ไม่สามารถลบความรู้สึกนั้นไปจากความทรงจำได้
เพราะความทรงจำไม่ใช่ดินสอที่จะใช้ยางลบ ลบ ได้ แต่มันเป็นความรู้สึกที่ต้องใช้หัวใจลบ
อดีตที่นานจนบางคนลืมไปแล้วซินะ
ความรักที่ไม่มีใครคิดว่าจะเกิดมาได้ และก่อมาเป็นความผูกพัน
ก้อแค่เป็นผู้หญิงที่เอาแต่ใจตลอดเวลา เทอคงไม่ชอบแน่
แต่ถ้า......
ขอโทษมันก้อคงสายไปเพราะเทอก้อคงบอกว่าไม่ได้โกรธอะไร เพราะแค่เป็นไปไม่ได้
เพราะเทอมีคนใหม่ใช่ไหม
เทอบอกว่ารู้ทุกอย่างเหรอ ก้ออาจจะใช่นะ
เทอเหมือนผู้ชายเหรอ นี่คือคำถามที่จะถามเทอไง Ba
พอดีกว่า ไหนๆเทอก้อคนเคยรัก เค้าเข้าใจกับคำว่า ไม่รู้จักกันอีกต่อไป
เพราะแค่จะพูด คุยกับเค้า เทอยังไม่อยากจะทำ
ปัจจุบันที่กำลังและจะต้องลืม
ก้อยังเหมือนเดิมทุกอย่างยังเหทือนเดิมให้เวลาเป็นเครื่องเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไปเอง
***ก้อเพิ่งได้รู้ ถึงความเจ็บปวด***
***ที่ในวันนี้ไม่มีเทออยู่ ปวดร้าวแค่ไหน***
***ถ้าในวันนั้น ฉันเพียงเข้าใจ***
***ว่าเทอรักฉันมากแค่ไหน***
***ใจฉันคงไม่เจ็บอย่างนี้***
อยากจะขอให้เทอกลับมาเหมือนเก่า
แค่อยากมีเราอย่างเดิม แต่มันคงสายเกินไป
ขอให้เทอกลับมา มันคงสายเกินไป
จบล่ะนายบ้าบอ
ชีวิตในรั้วโรงเรียนที่เกาะแน่นไปด้วยรั้วรอบด้าน
สัปดาห์ที่ตัวเองเหมือนคนบ้า
โวยวาย โหวงเหวก อยู่คนเดียว
ทำให้เพื่อนรูปข้างรำคาน
ขอโทษนะโว๊ยที่โมโหร้ายตลอดเลย
เค้าก้อไม่รู้ว่ะว่าเป็นไร
งง ตัวเอง
+ขอโทษนะออม
ขอโทษนะพลอย+
+ขอโทษนะเมย์
ขอโทษนะมาย+
+ขอโทษนะปุ่น
ขอโทษนะแก้ว+
+ขอโทษนะแพรว
+ขอโทษนะ4/9+
ขอโทษทุกคนที่ทำตัวน่ารำคานขนาดนี้ ขอโทษนะที่เอาแต่ใจ
รักบีมากมาย รักกิ่งเพื่อนกาน
ขอบใจนะบีบ้าที่ทำไดให้อ่ะ ใจนะ ให้อ่ะใจ อิๆ
ถึงชาวstorythai.com ถึงเพื่อนที่ใกล้สอบแร้วววน๊า
ไงก้ออ่านหนังสือให้มากๆนะ(ควรบอกตัวเองดีก่า อิๆ)
ตั้งใจนะ เป็นกำลังใจให้อ่ะ
สู้ๆ
P.S.
love ทุกคนเพราะทุกคนเป็นเพื่อนเรา
จดจำคำว่าเพื่อนตลอดมาและจาตลอดไป
ถึงมึง
ใ น ที่ สุ ด คำ ว่ า เ พื่ อ น ก้ อ ไ ม่ จ า ง ห า ย
กุ รั ก มึ ง ว่ ะ ไอ้ เ ม ต ไ อ้ บู
ตอนนี้ขอดองไดก่อนน๊า
ขอสอบก่อนจ้า
